Rehber 2 dk okuma Kyoto Mühendislik teknik ekibi
Üç sistemin de doğru olduğu yerler ve yanlış olduğu yerler var. Karar; yapının büyüklüğü, mahal sayısı, kullanım profili ve işletme kapasitesine göre verilir.
Split sistem
Küçük ölçekli, az sayıda mahalli olan yapılar için en basit ve en düşük ilk yatırımlı çözümdür. Her iç ünitenin kendi dış ünitesi olduğu için cephe kirliliği ve çok sayıda boru hattı sorunu doğurur. On üniteyi geçen projelerde hem estetik hem işletme açısından zorlanır.
VRF sistem
Orta ve büyük ölçekli, çok mahalli yapılarda güçlüdür. Tek dış ünite grubu, mahal bazlı bağımsız kontrol ve kısmi yükte yüksek verim sağlar. Isı geri kazanımlı tipi, aynı anda ısıtma ve soğutma ihtiyacı olan binalarda belirgin tasarruf getirir. Buna karşılık boru tasarımı hassastır ve yetkin uygulama ister.
Fan coil ve merkezi sistem
Chiller ve kazan üzerinden su dolaştıran sistemler, çok büyük ölçekte en ekonomik işletme maliyetini verir. Bakım noktaları merkezde toplandığı için işletmesi kolaydır. Ancak boru tesisatı, pompa grupları ve mekanik hacim ihtiyacı ilk yatırımı artırır.
Karar tablosu
Kabaca: 500 m² altı ve az mahalli yapılarda split; 500–15.000 m² arası çok mahalli yapılarda VRF; 15.000 m² üzeri veya proses soğutma ihtiyacı olan yapılarda merkezi sistem öne çıkar. Bu sınırlar kesin değil, başlangıç noktasıdır; nihai karar yük profiline göre verilir.
Unutulan kalem: havalandırma
Üç sistemin hiçbiri taze hava getirmez. Klima seçimi ne olursa olsun, taze hava ayrı bir sistemle sağlanmalıdır. Bu kalem bütçeden çıkarıldığında ortaya serin ama havasız mekânlar çıkar.
Sorunuz mu var?
Bu konuda tesisinize özel bir değerlendirme isterseniz, ölçüm ve rapor süreçlerimiz hakkında bilgi almak için bize yazabilirsiniz.